1.
Poezja esencją Mistyki
Guru Mistrzem jest Poetyki;
Wjasa pradawnym Mistrzem Pióra
Melodia, rymy, rytm, kultura!
Gabriel dyktuje poematy
Wzniosłe rozważa dylematy;
Dotyk spraw życia i śmierci
Złym dziurę w Sercu słowem wierci!
Pokazuje nam wyższą Drogę
By człowiek nie mówił: nie mogę;
Próbuj człowiecze Mocy w świecie
Bhaktowie ustroją cię kwieciem!
U Boga wszystko jest możliwym
Jeśli człek nie jest zbyt trwożliwym;
Pan charyzmaty chętnie daje
Niechaj człek się przed Nim pokaje!
2.
Ezoteryka Pięciu Kręgów
Inicjacji mit świętych trendów;
Pierwsze Duszy Wtajemniczenie
Pragnień wszelkich ograniczenie!
Siedem przechodzi człek Żywotów
Ciągnion żyć nicią kołowrotów;
Trzysta sześćdziesiąt lat praktyki
Oznaką Gabriela taktyki!
Czterdzieści lat mija Uczniowi
Nad Drogą przez życie się głowi;
Wiarą bez zachwiań się wykaże
Mistrz Duszy winę jego zmaże!
Kto nie miał Świętej Inicjacji
Nie jest w Bożej Organizacji;
Uczeń w Kościele się Jednoczy
Wraz z Guru Świętą Ścieżką kroczy!
3.
Każdy Guru rymuje wiersze
Cykają pośród trawy świerszcze;
Prawda ubrana jest poezją
Rytmika, rymy – Nieb finezją!
Gabriel pradawną Mądrość głosi
Na rewolucję się zanosi;
Czas już usunąć gród Babilon
Sztandar wznosi Anioł Apollyon!
Niebiosa głoszą Chwałę Boga
Odsłania się Gabriela Droga;
Feniksem nazwany w Chinach
Czczony w Eurazji wszystkich gminach!
Ptah leci prosto środkiem Nieba
Ewangelię zwiastować trzeba;
Dharma głoszonym jest Orędziem
Gabriel skrzydlaty – nam Łabędziem!
4.
Pilnuję miary Tysiąclecia
Wtedy spływa Wena poecia;
Czas co u Boga jednym rokiem
Gabriel przemierza swoim krokiem!
Świt już nastaje Dnia Trzeciego
Zapowiedziany przez świętego;
Kończy się czas Apokalipsy
Wyginą klechy czarne i psy!
Nie wolno cipką kochać Guru
Inaczej śmierć na Polu Kuru;
Los Kurwów wszyscy podzielają
Co Guru cierpienia wzmagają!
Nie ma Światła w pożądliwości
Ani Chwały w nadgorliwości;
Głosu Boga kazano słuchać
Zwierząt, dzieci gwałtem nie ruchać!
(c) by R.Z.M.
