1.
Uczucia we mnie zabijałaś
Wiem, że mnie nigdy nie kochałaś;
Uległaś złudnej fascynacji
Pseudomiłosnej aranżacji!
Gosia Wysocka pieski lubi
Psi urok każdą miłość zgubi;
Gdy męża swego nie szanujesz
Związek miłosny wnet zepsujesz!
Kto bardziej kocha matkę, brata
Na miłość swą nasyła kata;
Miłość jest wieczna i jedyna
Teraz się pomódl do Odyna!
Urok Xantypy ryzykowny
Wybór Twój bardzo jest wymowny;
Ręki mężowi nie podałaś
Śluby małżeńskie podeptałaś!
2.
Szukałaś jedynie negacji
Złudnej, fałszywej orientacji;
Duchową drogę obrażałaś
Miłości, prawdy nie widziałaś!
Xantypa złością swą zabiła
Serce Mądrości poraniła;
Cierpienie Sokratesa boli
Zęby zacina w swej niedoli!
Gdy pies ważniejszy od mężczyzny
Człowiek dorabia się siwizny;
Gdy lubej wszystko już przeszkadza
Jestem tym w domu, co zawadza!
Miłość nie odmawia poparcia
Nawet w obliczu złych natarcia;
Wierną kobieta, która kocha
Odchodzi tylko zła macocha!
3.
Czemuż me Serce poraniłaś
Piękne uczucia me zabiłaś;
Miłość do psa Ciebie skundliła
I zła teściowa usidliła!
Jesteśmy po Miłości stronie
Walcząc w ukochanego gronie;
Wrogiem, kto nie stał w mej obronie
Zawsze swą Miłość przed złem chronię!
Xantypa mą pracę niszczyła
Wszystko, co święte bezcześciła;
Złą myślą nastrój zakażała
Bo Diabła złośliwość wdrażała!
Ta, co chce męża mieć dla siebie
Przez swą zazdrość nie będzie w Niebie;
Jeśli rozbija Jego pracę
Niech uboga żebrze na tacę!
4.
Światek piekielnej zazdrośnicy
Bagnem bezbożnej obłudnicy;
Nie masz miłości, gdyś zazdrosną
Odrzucając Miłość radosną!
Pieszczoty czułe pocałunki
Marzenia wspólne i sprawunki;
Miłość łagodną jest, uczynną
Siłą leczącą, dobroczynną!
Horror zazdrosnej demonicy
W młodości dupnej ulicznicy;
Więcej Xantypo nie oszukuj
Wiernością domek swój wybrukuj!
Trudno naprawić ulicznicę
Ćpunkę, pijaczkę, pięknolicę;
Nie chciałaś Dobra, Prawdy, Boga
Zawsze z Tobą szatańska trwoga!
(c) by R.Z.M.