(1) Wielu nawiedzonych ludzi twierdzi, że ma „spontaniczny”, „naturalny” kontakt z Bogiem, ale w rzeczywistości nie chcą ani wykonywać Woli Bożej ani nawet słyszeć o obowiązkach wobec Boga czy Prawie Bożym. Znaczna część takich samorodków rzekomej boskości pielęgnuje awersję i krytykanctwo wobec treści i zasad objawionych świętych pism, chociaż ich nawet nie czytało! Wszyscy oni wchodząc na autentyczną Duchową Ścieżkę ku Bogu Niebios mają wrażenie „urwania kontaktu”, „utraty naturalnej więzi ze swoim bogiem” i tym podobne doświadczenia, które są oznaką egzorcyzmu uzdatniającego do rozwoju duchowego. Ludzi najbardziej zaawansowanych w Drogę, oddanych i pełniących Wolę Boga, poświęcających się dla Rozkazu Boga odbierają źle, wręcz wymiotnie i często złośliwie krytykują czy komentują. Omamienie przez demoniczne istoty, które udają Boga lub Anioła i cwanie pozorują wyższą Boską Siłę jest jednym z najczęściej spotykanych rodzajów subtelnego acz mocnego opętania przez złego ducha zwodzącego, opętania wielce szkodliwego bo rujnującego całą duchową drogę człowieka. Często w roli siły zwodzącej występuje LEVI’ATHAN w spolszczeniu pisany jako LEWIATAN, zły duch wodny!
(2) W rzeczywistości wszyscy ci „naturalni samoistnie nieświadomie” rzekomo w „bogu” są w duchu LEVI’ATHAN-a, który daje pewną siłę i moc niby „duchową” pozwalając na bardzo radosne igraszki, swobodę, spontaniczność, ale odcinając od tego co Najistotniejsze, od Guru, Dharmy i Sanghi, od Czystej Więzi z Bogiem Niebios i od pełnienia Świętej Woli Bożej. Awersja do zaangażowanych Ludzi Drogi, odrzucanie potrzeby Guru/h, negowanie Prawa Bożego, ustawiczne ignorowanie Woli Bożej, to subtelne zjawisko, a faktycznie opętani, we władzy Levi’athana dokładnie do takowych należą. Cechuje ich charakterystyczna, ponadprzeciętna intuicja praktyczna, jednakże nie mają żadnej Intuicji w wypełnianiu Woli Bożej, stosowania Prawa Bożego, wypełniania Obowiązków wobec Boga. Zwykle osoby owładnięte duchem Levi’athana mają bardzo poważne problemy z wykonywaniem praktyk duchowych dawanych jako Lekcje w Inicjacyjnej Szkole Ducha Bożego! Praktykują od przypadku do przypadku, zrywami i porzucają praktykę, gdy jej Moc zaczyna zrywać przywiązania do 'Demona Wód i Morza’ bo tak się poetycko go nazywa, a wyczyszcza z tego iluzorycznego złudzenia „spontanicznej boskości”. Podobnie wygląda twórczość artystyczna demonicznie opętanych osób, które uważają się za wielkich i wyjątkowych twórców, a w swych dołkach i depresjach nie mogących się zmobilizować do tworzenia albo niszczących lub ukrywających wszystko to co ma jakąś duchową wartość. Lewiatan opętuje bowiem nie tylko tych, którzy myślą o duchowej ścieżce czy religijności, ale wszystkich, którzy są odbiorczy dla niewidzialnych źródeł natchnienia czy inspiracji. Malarstwo pochodzące od inspiracji Lewiatana jak i innych demonów jest zwykle w tonacjach buro-szarych, sinawych, brunatnych, ciemno-czarnych, a każdy czysty kolor tęczowy jest przybrudzony.
(3) Ludzi w owładnięciu Lēvi’athana czy Bē’hemotha (w spolszczeniu Behemota), to każdy Guru/h, Człowiek/Anioł Posłany przez Boga Nieba rozpoznaje łatwo i odróżnia, a także współczuje jak ciągle tacy opętańcy produkują wątpliwości przeciw Bogu, Ścieżce i Guru/h czy Sandze (Tirtha), bo w istocie są to napady energii Levi’athana, służące zatrzymaniu osoby w zwodniczej mocy złego demona, która trochę pomaga praktycznie, ale całkowicie odcina od Boga i Duchowej Hierarchii Mistrzów i bardzo często służy przeciwdziałaniu Woli Bożej. Lavi’athan i jego morskie, wodne tak zwane smoki głębiny doprowadzają ludzi ostatecznie do izolacji od wszelkich Wspólnot Duchowych, od Guru/h (Mistrza Przewodnika) i do zdziczenia pod pozorem tak zwanej naturalności! Zabawne to opętanie i żałosne zarazem, nieprawdaż? A że Levi’athan pojawia się jako trójgłowy lub dziewięciogłowy smok, wąż wodny, wężownik to łatwo oszukuje i udaje przewodnika prowadzącego Ścieżką Duchową, Drogą Bożą, potrafiąc się nawet podszyć pod rzekomo telepatyczny odbiór myśli czy poleceń od fizycznie żyjącego Mistrza Duchowego, na co się pomyleni bez konsultacji z takim Mistrzem ochoczo powołują. Demon czerpie przy tym energię ze swej ofiary tak oszukiwanej pozbawiając ją siły i ochoty do robienia wymaganych przez Guru/h praktyk duchowych! Z czasem jako cecha charakterystyczna widoczny jest rozdźwięk pomiędzy nauką głoszoną przez Mistrza Duchowego, a opiniami wygłaszanymi poufnie czy prywatnie przez zwiedzioną i opętaną osobę, która swych rzekomo telepatycznych odbiorów nie konsultuje z Mistrzem w werbalny sposób! Osoba zwiedziona przez opętanie Lewiatana często powołuje się na autorytet żyjącego Mistrza dla poparcia swoich błędnych i pomylonych teorii i wygłaszanych przekazów, a także wmawia nowicjuszom, że ich duchowo prowadzi bo jest jednym z Mistrzem, a w rzeczywistości nie skierowuje koncentracji uczniów na Mistrza tylko na siebie, zatrzymując ich duchowy rozwój i zaślepiając energią Lewiatana! Zwłoki dusz, które opętuje Lewiatan stają się jego i jego legionów pokarmem, tak, że przez kontakt ze zwłokami czy grobem opętańców można narobić sobie kłopotów typu próby opętania przez te złe duchy! Podobnie działa demon znany jako Lechery, który żeruje na energii seksualnej pomylonych osób, które wikłają się w marzenia aby zostać żoną czy mężem jakiegoś wielkiego Mistrza czy Mistrzyni Duchowej lub rozwijają fantazję o ślubie czy posiadaniu potomstwa z jakimś wielkim Mistrzem, czyli Guru/h! Demon najpierw zasila skłonność do seksualnych fantazji ze Świętą Osobą aż do stanu obsesji czy seksualnego obłędu, a potem przejmuje kontrolę nad umysłem tak chorej z pożądania osoby, aby w końcu doprowadzić zwiedzioną przez niezaspokojone chorobliwe pożądanie i seksualne marzenia i sny do porzucenia Boskiego Guru/h i Wspólnoty Inicjowanych! Obłęd seksualnego pożądania Guru/h może być tak silny, że osoba opętana przez zwodnicze legiony demona Lecherego zacznie z całą nienawiścią i złośliwością zwalczać swego dotychczasowego Mistrza Duchowego i całą jego Bracką Wspólnotę!
(4) Duch Levi’athana wspiera podziały, rozłamy i opozycje w strukturach duchowych organizacji i lubi je rozbijać wewnętrznie, szczególnie poprzez ataki na głównych mistrzów czy nauczycieli duchowych boskiej linii przekazu! Levi’athan jest władcą ludzi dumnych z siebie, pysznych swoją rzekomą wspaniałością, zarozumiałych i powoduje nadęcie dumą, butą czy arogancją. Levi’athan rządzi tymi, którzy zanim coś poznają już mają wątpliwości i wiedzą lepiej, tych, którzy już wszystko „poznali”, „przerobili”, tych, którzy mają siebie samych za przewodnika, mówiąc, że im żaden Guru/h nie jest potrzebny by ich prowadził Drogą Duchową, uznając sami siebie za „większych”, mądrzejszych, choć w rzeczywistości są zaledwie przemądrzali. Typowe wypowiedzi opętanych przez Levi’athana to: „Ja już nie potrzebuję żadnego Mistrza ani Guru, sam/a dla siebie jestem Mistrzem (Guru)”, „Wyrosłem(łam) już ze wszystkich mistrzów i jestem ponad to”, „Ja już czuję, że jestem bardziej oświecony(-ona) niż mój Mistrz”, „Zrozumiałem(-am), że nie potrzebuję już żadnego Guru ani Mistrza”, „Ja wiem, co jest dla mnie najlepsze”, „Słucham tylko głosu w swoim sercu i nikogo innego”, „Znalazłem już mistrza w sobie i nie potrzebuję nikogo”, „Mistrz jest potrzebny na pewnym etapie, a potem trzeba się odłączyć”. No to życzymy opętanym i zwiedzionym przez takowych wodnych smoków z legionu Lewiatana błogiej refleksji i polecamy duchowe praktyki, praktyki, praktyki, jednoczenie się z Guru/h, Dharmą i Sanghą, czyli z Bogiem Nieba w Trójklejnocie! W rzeczywistości Oświecenie i Wyzwolenie (Kaivalya) to połączenie z Niebiosami, Bogiem i wszystkimi Oświeconymi Istotami, zatem nie ma żadnej możliwości odłączania się od Mistrza czy Guru/h, gdyż takie odłączanie od Guru/h i porzucanie Ścieżki pokazuje kierunek dokładnie przeciwny do wyzwalającego i oświecającego postępu duchowego!
(5) W wedyjskiej, buddyjskiej, hinduskiej czy ogólnie orientalnej tradycji mistyczno-religijnej znamy tego demona jako APASMĀRA-PURUSHA-ASURA. APASMĀRA – to „Wodny Demon” od APA – Woda i MĀRA oznaczającego Zjawę, Demona, Iluzję, Majaki i Złudzenia. PURUSHA to dusza lub duchowa jaźń, wewnętrzna istota. APASMĀRAPURUSHA to nazwa pokazująca istotę wodną, astralną, dającą złudzenie bycia duszą czy jaźnią, istotą wewnętrzną. Właśnie tak zwodniczo działa demon Lewiatan, która to idea demona znana jest w wielu tradycjach mistycznych, duchowych i religijnych, stąd może być uznana za uniwersalną. Apasmāra to demon iluzji wodnej działający przez żywioł wodny organizmu i poprzez świat astralny czy jego wodne emocje, doznania i przeżycia. Apasmāra powoduje rozpływanie świadomości, rozmycie świadomości siebie i duszy; powoduje utopienie i oszukanie duszy (Purusha) w iluzjach, złudzeniach, omamach, fantazjach i różnych błędnych sądach opartych na rzekomo „własnych” odczuciach, przeżyciach czy emocjach. Demon (Asura) Apasmāra odwleka i opóźnia działanie, czyny, powoduje notoryczne spóźnialstwo, a także wodolejstwo, bredzenie, spowalnianie toku wypowiedzi i zwolnienie czynnościowe; uwodzi w snach i wizjach powodując odpadnięcie dusz ludzi od Guru i Sanghi. Apasmâra czyli Lewiatan powoduje nadawanie naukom pism świętych czy wykładom mistrzów zupełnie błędnych i złudnych interpretacji, które w ostateczności przekręcają i wypaczają Sanatana Dharmę, Odwieczną Mądrość i Wiedzę przekazywaną z Mistrza na Ucznia przez tysiąclecia!
(6) Utraty świadomości, drgawki w czasie medytacji, rzucanie się o obrazie podobnym do epilepsji czy histerii, samozapomnienia powodujące zaniedbanie obowiązków pracy i dyscypliny praktyki, 'wycięcia’ świadomości i utraty kontaktu z rzeczywistością to uwiedzenie i opętanie typowe dla Apasmārāsura! Demon powoduje utratę równowagi, energii i świadomości w postaci nagłej słabości, utraty sił, czy dla odmiany całodobowej nadaktywności! Apasmāra produkuje dużo emocji (odczuć i wrażeń), których końcowym skutkiem bywa oddzielenie osoby od Sanghi (Tirtha) i Guru/h (Mistrza) pod pozorem własnej ścieżki i podobnych iluzji, złudzeń, gdyż Apasmāra świetnie ściemnia Duszę (Purusha) i swoje impulsy wprowadza pod szyldem sumienia, serca, prawdy czy Boga, albo rzekomego poczucia siebie do świadomości zwiedzonej osoby! Z tego powodu wielu nauczycieli duchowych odrzuca tak zwane astralne i emocjonalne przeżycia, doświadczenia i odczucia jako generalnie błoto, bagno i szlam demona. Lewiatan jak Demon Wodny operuje na emocjach i przeżyciach, na astralnych doświadczeniach, ale najbardziej lubi choćby niewielki ślad dumy, pychy, narcyzmu, pokazania własnej wyższości, ksobności, ekscytowania się sobą, arogancji, wyłączności, poczucia własnej racji czy mocy.
(7) Demon Apasmārapurushāsura może być pokonany, zdeptany jedynie przez moc i potęgę ŚIVA-NATARĀJA, Króla Tancerzy, a ludzie nie lubiący tak zwanego Tańca Szamańskiego, Wielbienia Boga Rytualnym Tańcem są uwiedzeni przez energie tego demona, wyjątkowo szkodliwego i destrukcyjnego. Kto twierdzi, że słucha się tylko siebie, swoich odczuć, przeżyć, sennych widziadeł, nie konsultuje się z żyjącym Mistrzem-Przewodnikiem, nie poddaje superwizji (nadzorowi) innych nauczycieli i starszych Uczniów Sanghi, ten jest opętany przez demona Apasmāra, który rozbija dyscyplinę Praktyki, uczestnictwa w Czillach (Grupowych Praktykach Duchowych) czy wypełniania poleceń Nauczyciela, Guru/h i Mistrza. Osoby, które chcą „zastąpić swego Mistrza (Guru/h) bo wiedzą lepiej co trzeba uczyć” to typowe obrazki opętanych przez subtelną acz bardzo zwodzącą siłę Lewiatana i spółki! Opętanie kojarzy się ludziom z jakimś straszliwym horrorem, jednak w rzeczywistości najstraszliwsze demoniczne opętania są bardzo subtelne i przyjemne, a ich głównym celem jest zwiedzenie i pomylenie dusz powracających do stanu Oświecenia i Boskości, tak, aby utknęły w jakiejś bocznej i ślepej uliczce zwanej potocznie własną ścieżką! Mâra to typ złego demona iluzji i zwiedzenia atakującego uczniów na drodze do Oświecenia, do Boga, a jego zwodnicze i oszukańcze metody doskonale opisuje tak Buddha jak Zaratuszthra, tak Kriszna jak i Chrystus!
(8) Apasmāra to Asura (Demon, Zło) powodujące iluzję samorealizacji, oświecenia czy wyzwolenia Boskiej Duszy (Purusha, Aatmana). Osoba dokonująca autoproklamacji, obwieszczająca się bez weryfikacji wielu innych Guru/h, posługująca się astralnymi przewodnikami jest zwykle fałszywym prorokiem, fałszerzem przeznaczenia, czyli biblijnym oszustem/tką, na podobieństwo niewiasty Jezebel! Apasmāra to demon kierujący piekielną, pseudoezoteryczną fałszywą ścieżką zwaną potocznie własną ścieżką, gdzie odrzuca się Mistrzów, Śri Guru/h, unika inicjacyjnej Brackiej Wspólnoty, superwizji i rzetelnej praktyki. Bredzenia, fantazyjne głupoty, nawiedzenia, to robota kierowana przez legiony tego Demona zwiedzenia, iluzji, porzucania Mistrza, odpadania od Guru/h. Co więcej w opętaniu przez demony z legionu złych mocy Lewiatana pochodzą takie rzekomo 'boskie inspiracje’, aby własnego Mistrza (Guru/h) zabić i wejść na jego miejsce, „pomóc umrzeć bo się Guru/h już dość napracował i namęczył na tym świecie czy wypełnił swoją misję”, namawianie do robienia czarno-magicznych praktyk, aby Mistrz zachorował albo został uwięziony i podobnych bezbożnie czartowskich bredni! Robienie praktyk magicznych na szkodę jakiegokolwiek świętego, mistrza czy guru/h należy do najbardziej ciemnych i podłych dziedzin złej czarnej magii o wyjątkowo złośliwym i bezbożnym charakterze, a osoby które się dopuszczają takich eksperymentów są przez Boskie Prawo skazane na unicestwienie i ich przyszłość z uwagi na zwrot karmiczny jest straszliwa! Moc Boża chroni swoich świętych i posłańców!
(9) Niechaj ta nauka szybko dotrze do Āćarjów i Uczniów, niechaj jest rozpowszechniana w całej Brackiej Wspólnocie, aby ostrzegać przed oszustami i zwiedzionymi fałszywcami, którzy w zaślepieniu podają się za „bardziej rozwiniętych” od Guru/h czy „oświeconych”! W rzeczywistości, ci którzy osiągają Oświecenie pod kierunkiem Mistrza Duchowego, w dalszym życiu i działalności ściśle współpracują z Mistrzem wykonując pracę Aćarji (Apostoła) swego Guru/h, prowadzą Aśramy w linii przekazu swego Guru/h, kierują Wspólnotą Uczniów po Odejściu Mistrza! Ci, którzy odchodzą od Mistrza, porzucają Guru/h i zakładają swoje własne autorskie szkółki rzekomo duchowe są opętanymi pomyleńcami o nadętym ego, niczym więcej! Jak strawisz to co napisane, to podziel się refleksją, bo to trzeba by całą książkę napisać o „błądzących gwiazdach” pseudo-duchowości, które same robią z siebie rzekomych „oświeconych” „powołanych” „Chrystusów”, „Awatarów” czy „łączników z wyższymi światami” mącąc tym ludziom poszukującym w głowach i odwodząc od autentycznych Mistrzów Duchowych i Świętych!
Z Błogosławieństwem,
Mohan Ryszard Matuszewski
