Takie nasze życiowe plany
Zawsze kochać i być kochany;
Dureń z miłości się zabija
A mądry wzgardzi i omija!

Nie z Tobą dziewczyno się żenię
Poślubiam zawsze swe marzenie;
Krzyż na miłości postawiłem
Gdy z zadziwieniem Cię odkryłem!

Wpadamy do miłosnej matni
Ni po raz pierwszy ni ostatni;
Smak komplementów, fałsz i słowa
A Tyś szczęśliwa i różowa!

Czasem spotkanie mimochodem
Miłości staje się powodem;
Zakochani jakże są ślepi
Choć może dla nich to i lepiej!

2.

Zarówno kobieta jak i świat
Mają dni swoje, nie mają lat;
Wciąż jednak się jeszcze rumienię
Na samo o Tobie wspomnienie!

Podszepnął mi Amor skrzydlaty
Bym kochał dziewczyny i kwiaty;
Trzeba wiele taktu, umiaru
By z miłości nie zdmuchnąć czaru!

Jesteś jak polana słoneczna
Nieuchwytna, lekka, taneczna;
Miłość ceni niedoświadczenie
Bo nie jest kunsztem lecz wzruszeniem!

Na wszystko jest właściwa pora
Nigdy nie poganiaj Amora;
Z sercem swoim nie przegrasz wojny
Gdy nieprzyjaciel w urok zbrojny!

3.

Za miłosnej pieśni jeden kwiat
Oddawać pragnę cały świat;
Jeśli jesteś jakimś poetą
To dzięki kwiatom i kobietom!

Jestem poetyki kąkolem
Zdobię, zachwaszczam całe pole;
Mówię wam wszystkim: „Drogie Panie”
Odejdźcie, gdyż nie stać mnie na nie!

Ta kobieta wrogów nie miała
Bo wciąż każdemu ulegała;
Honoru rodziny trzeba strzec
Tak od frontu jak i od plec!

Przeszłość dziewczyny kryształowa
Kryształ wciąż cięty jest od nowa;
Na buzi taki straszny plakat
Że w sercu zawsze jeden wakat!

4.

Na tym polega wstyd dziewiczy
Że swych upadków już nie zliczy;
Jak już miłować, to ordynkiem
Myślą, mową i uczynkiem!

Gdy któraś jest w mężczyzny guście
Ten zaraz marzy o rozpuście;
Bierzcie, bo nie będzie wam dane
Kobiety chcą być zdobywane!

Gdy chcesz być moją duszą, ciałem
Daj mi wszystko, czego nie miałem;
Weź mnie do czyśćca, weź do nieba
Dawaj pieszczoty jakiej trzeba!

Uwieść dewotkę – niebios droga
Przestanie cnotka nudzić Boga;
Pozwól miłości na spełnienie
Aż po ostatnie życia tchnienie!

(c) by R.Z.M.