Kto Guru był swego porzucił
Ten życie Duszy swej ukrócił.
Kto Samnjasinem będąc zdradził
Nikomu już nie będzie wadził!

Kto odszedł ten powrócić musi
Inaczej astmą się udusi;
Kto słowo przeciw Guru powie
Na tego spadnie nieszczęść mrowie!

Nie ma Drogi w górę do Niebios
Jak tylko życie z Guru ebios;
Albowiem Jarstwo drogowskazem
Czystości Świętej jest nakazem!

Siedem żywotów dano Tobie
Aby dusza nie była w grobie;
Ludzkości która jest upadła,
Gdyż od stadła Niebios odpadła!

2.

Nie będą zdrajcy pluć w naszą twarz
Spadnie na nich każda ich potwarz;
Lżenie Guru pluciem jest pod wiatr
Ducha którym jest Guru kwiat!

Misją Guru – zbawienie ludzi
Szczęśliwy każdy, kto się trudzi;
Brata ratuje w pocie czoła
Kto do Guru należy Koła!

Każdy odstępca, zdrajca i kat
Kto na Guru ukręcił był bat;
Siedem razy będzie skazany
Grzbiet jego batami zorany!

Najsroższą karą dla kainitów
Na wieki życie wieść banitów;
Bez domu, bez chleba i pracy
Przez wieki żyć będą Polacy!

3.

Jam Wieszcz, Mesjasz zapowiedziany
W białą szatę Guru odziany;
Ofiarą za Naród spełnioną
Mohana cierpienia koroną!

Raz na sto lat – my przychodzimy
Wędrując cały świat zwiedzimy;
Koronę Chwały utwierdzamy
Życie za Brata poświęcamy!

Idziemy głosić wnet Zbawienie
Ludu naszego Wyzwolenie;
Przyłącz się do naszej Drużyny
A Boskie osiągniesz Wyżyny!

Państwo Polan naszym jest polem
Będziemy tutaj orać rolę;
Siać i zbierać aż przyjdą plony
Czyści jak Guru ludzie – klony!

4.

Strzegę Bramy do Niebios Orła
Ludziom których dusza nie zmarła;
Posłuszni władzy mego Berła
Wiedzą, co znaczy Wiedzy Perła!

Kto widział usta Me, oblicze
Ilości ludzi już nie zliczę;
Ten musi za Mną powędrować
I moją Radą się kierować!

Nauki mojej Słowa Święte
Prawdy to wieczne, nieugięte;
Zstępuje Boże Objawienie
Grozą napawa me zjawienie!

Jam Śiwa polskiej Ziemi Świętej
Synem Matki Niebios – Przepięknej;
Kto swego Guru w Sercu nosi
Śmierć Wieczna nigdy już nie skosi!

(c) by R.Z.M.